dr hab. Beata Zarzycka, prof. KUL - V Międzynarodowa Konferencja Psychologii Pozytywnej

dr hab. Beata Zarzycka, prof. KUL - V Międzynarodowa Konferencja Psychologii Pozytywnej

dr hab. Beata Zarzycka, prof. KUL

Religia i duchowość a szczęśliwe życie

Bio

Urodzona 8 października 1974 r. w Łukowie, psycholog religii. W 1993 roku uzyskała maturę w Liceum Ogólnokształcącym im. T. Kościuszki w Łukowie. W 2001 roku, po odbyciu studiów psychologicznych na Wydziale Nauk Społecznych KUL uzyskała magisterium z psychologii. W 2003 roku uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie psychologii na podstawie rozprawy Psychospołeczne uwarunkowania poczucia zmian w obrazie siebie w trakcie formacji zakonnej (promotor: ks. prof. dr hab. Władysław Prężyna). W 2017 r. uzyskała stopień doktora habilitowanego w dziedzinie nauk społecznych w dyscyplinie psychologia, przedstawiając pracę Zmagania religijne. Uwarunkowania i funkcje (recenzenci: prof. dr hab. Mieczysław Plopa, prof. dr hab. Piotr Oleś i dr hab. Jan Cieciuch, prof. UKSW).

W latach 2004-2008 była zatrudniona na stanowisku asystenta naukowo-dydaktycznego w Katedrze Psychologii Społecznej i Psychologii Religii w Instytucie Psychologii KUL, w latach 2008-2018 na stanowisku adiunkta, a od 2019 roku jest profesorem uczelni. Odbyła stypendia językowe w Divine Word School of English w Irlandii (2012, 2013, 2016, 2017, 2018) oraz wizytę naukową w St. Patrick’s College w Maynooth (Irlandia, 2014).

Pełny wykaz publikacji: link, link

Informacje

  • Specjalizacja: Psychologia
  • Praktyka: Pełny wykaz publikacji: link, link
  • Uniwersytet: Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
  • Kraj: Polska

Religia i duchowość a szczęśliwe życie

Postawy wobec religii i duchowości cechuje duża polaryzacja, a postrzeganie religii i duchowości – dualizm. Dla wielu osób religia/duchowość jest zjawiskiem wyłącznie konstruktywnym, dla innych – destrukcyjnym. Psychologia głównego nurtu nie poświęca wiele uwagi zjawisku religijności/duchowości człowieka. A psychologia pozytywna, choć traktuje duchowość jako jedną z podstawowych cech charakteru i zmienną powiązaną ze zdrowiem i dobrostanem, zajmuje dość ostrożne stanowisko wobec religijności/duchowości człowieka. Z drugiej strony, wiele osób odwołuje się do religijności/duchowości, gdy próbuje poradzić sobie z napięciem i stresem, odnaleźć kontrolę i sens w trudnych sytuacjach, ustalić priorytety życiowe, zapewnić życiu kierunek, a sobie dobrostan. Badania psychologiczne dostarczają systematycznie danych opisujących związki religijności/duchowości z ogólnym samopoczuciem i funkcjonowaniem człowieka. Jednak obraz jaki wyłania się z tych danych jest złożony. Wskazuje na potrzebę uwzględnienia różnych aspektów religijności/duchowości, również tych pozytywnych i negatywnych, w dyskusji na ten temat. Psychologia pozytywna, podejmując tematy, takie jak dobrostan, szczęście, dobre życie, przebaczenie, wdzięczność, pokora i in., dotyka nie tylko zagadnień związanych z optymalnych funkcjonowaniem człowieka. Rzuca również światło na psychologiczne procesy obecne w religijności/duchowości człowieka. Wspólnie, religijność, duchowość i psychologia pozytywna, zwracają uwagę na złożone i subtelne obszary ludzkiej psychiki. Wystąpienie będzie próbą integracji wiedzy na temat sposobów, w jakie religijność/duchowość może przyczyniać się do dobrostanu, dobrego życia i poczucia sensu. Będzie więc poszukiwaniem odpowiedzi na pytanie: czy i w jakim zakresie religia i duchowość mogą zaoferować drogę do szczęśliwego życia?